mijn beperking

Ik ben geboren met Artrogrypose. Dit is een ziekte aan de beenderen. Mijn gewrichten groeien beetje bij beetje vast waardoor bewegen onmogelijk wordt op verschillende plaatsen. Mijn handen, ellebogen, knieën en voeten staan vast. Bewegen lukt daar niet. Dit is niet altijd zo geweest. In mijn jongere jaren voor het puberen heb ik nog kunnen lopen wel met behulp van spalken, maar het kon. In mijn puber jaren begon het erger te worden. Dit is ook de periode waar je een groeischeut krijgt en voor mij waren dit de boosdoeners. Rond mijn 15 ben ik dan volledig in een rolstoel beland. Lopen ging toen echt niet meer, maar dankzij mijn roze Porsche kon ik nog steeds gaan waar ik wouw.

Op mijn 17e kreeg ik het syndroom van Tietze erbij. Ontsteking op mijn borstkas en ribben. De eerste keer als zo een aanval kwam was het de ergste. Waarschijnlijk door niet wetend wat er gebeurde. Bij zo een aanval krijg je hevige pijn op je borstkas en ribben. Ademen lukt dan zeer moeilijk en geraak je in paniek. De eerste keer viel ik zelfs steeds weg. Iedereen die toen tegen me praatte hoorde en zag ik wel, maar kon niets terug zeggen. Dit was zeer beangstigend. Na een opname in het ziekenhuis moest ik een maand liggend door het leven zodat alles wat kon rusten. Wanneer ik nu zo een aanval voel opkomen dan zijn we er vlugger bij en is het grootste hulpmiddel dan injecties en rust.

Advertenties