Mama blog

Chaima, een andere kant van pleegmoeder zijn.

Ik had nooit gedacht dat ouderschap verdriet met zich kon meebrengen. Vijf jaar zorgde ik elke dag opnieuw voor een kind dat niet van mij was. Maar mensen wat was ik gek op haar. Mijn moeder hart had nog nooit zo gevuld geweest met liefde als die periode toen.

Wie had dit gedacht dat liefde ook een andere wending kan krijgen en omslaan in haat en verdriet. Niet naar het kind toe, maar toch de pijn die het je aanricht is voor eeuwig. De vragen die in je hoofd blijven ronddwalen zijn met niets weg te krijgen.

Zelfs nu terwijl ik hier schrijf krijgt mijn lichaam een rollercoaster van emoties. Elke dag opnieuw zie ik jou mijn liefste schat de deur uitkomen. Twijfelend of je toch stiekem naar mijn deur zou lopen of niet.

Telkens we elkaar buiten zien zie ik het verdriet in je ogen. Een mes gaat door me hart. Graag zou ik je dan willen vastpakken en je laten weten dat k nog steeds van je hou, dat je nog steeds mijn kleine meisje bent die me hart met zoveel liefde vulde.

Maar ik ben er van overtuig dat je weet dan mijn moederhart jou liefde heeft getoond dat echt en puur is. En wanneer je ouder bent terug zal komen. Toen je vandaag stiekem in de winkel mijn naam riep en je lipjes i love you zei en je kleine handjes een hartje vormden bevestigde dit mijn gevoel. Maar kind wat heb ik die avond zitten wenen ik besefte toen hoe hard jij me ook miste en dat we beiden alleen zitten met ons verdriet.

Voor jou moet het als kind zo moeilijk zijn om tweemaal je moeder figuur uit je leven te zien verdwijn. Hoop dat je beseft dat wij als moeders er niet konden aandoen. We hadden geen keuze je werd uit ons leven gerukt.

Maar lieve Chaima we komen altijd weer terug samen als het nu niet is dan zal het ooit zijn. We moeten er samen in blijven geloven dat alles goed komt. Tot ziens me lieve schat en weet dat ik er ergens altijd voor je zal zijn. In ons hartje zijn we altijd samen. En wanneer we elkaar missen kijken we naar de zon of de maan.

Ik hou van jou tot de maan en terug chaimoema!

Advertenties

4 gedachten over “Chaima, een andere kant van pleegmoeder zijn.”

  1. Wat vreselijk hoe zo’n situatie kan lopen. Ik herken het wel. Wel vanuit het oogpunt als eigen kind van pleegouders, maar hoe mooi het kan zijn en hoe je je aan een kind kan hechten. Ondanks dat het (in mijn geval dan) geen broertje of zusje van je is. Vanuit het oogpunt (pleeg)moeder lijk het mij helemaal moeilijk. Ik hoop dat je het een plekje hebt gegeven/kan geven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s